Στην Εφημερίδα «Καθημερινή» και στη δημοσιογράφο Λίνα Γιάνναρου, μίλησε ο Πρόεδρος της Ένωσης Λειτουργών Γραφείων Κηδειών Ελλάδος Νίκος Αγγελέτος.

Αναφέρθηκε στις προσπάθειες της Ένωσης για τον καθορισμό νομοθετικού πλαισίου σχετικά με την ίδρυση και λειτουργία γραφείων κηδειών, αλλά και στις σχολές επαγγελμάτων κηδείας.

«Μα είναι απάντηση το “μακριά από εμάς”;». Είναι να θαυμάζει κανείς το κουράγιο του Νίκου Αγγελέτου, προέδρου της Ένωσης Λειτουργών Γραφείων Κηδειών και Ταριχευτών Ελλάδος – και για πάνω από έναν λόγους. Είναι πολλά χρόνια που προσπαθεί να πείσει τους εκάστοτε κυβερνώντες για την ανάγκη καθορισμού ενιαίου νομοθετικού πλαισίου για την ίδρυση και λειτουργία των γραφείων κηδειών στην Ελλάδα, όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες του εξωτερικού, ώστε να μπει μια τάξη στον χώρο, να υπάρξει εκπαίδευση των επαγγελματιών και να παταχθούν τα φαινόμενα παραβατικότητας, αλλά εις μάτην. «Στο κομμάτι του λειτουργήματός μας, γιατί περί λειτουργήματος πρόκειται όταν έχεις να κάνεις με νεκρούς και την τελευταία τους διαδρομή, διαπιστώνουμε ότι η πολιτεία αδιαφορεί. Το θέμα είναι ταμπού, σου λένε “κουνήσου απ’ τη θέση σου”».

Η τελευταία απόπειρα της Ένωσης ήταν τον Δεκέμβριο του 2015, όταν παρέδωσαν στους αρμόδιους υπουργούς Εσωτερικών και Υποδομών έτοιμο ένα πλήρες σχέδιο νόμου με τους όρους και τις προϋποθέσεις ίδρυσης των γραφείων κηδειών, αλλά και την πρόβλεψη ίδρυσης εξειδικευμένης σχολής. Έκτοτε, ούτε φωνή ούτε ακρόαση. «Αυτή τη στιγμή κι εσείς αύριο μπορείτε να ανοίξετε ένα γραφείο κηδειών. Δεν χρειάζεται να έχετε κάποιο πτυχίο. Ένα ΑΦΜ και τέλος», λέει ο κ. Αγγελέτος στην «Κ». «Στο εξωτερικό, υπάρχουν ειδικές σχολές με πολλά χρόνια φοίτησης, τις οποίες πρέπει κάποιος να έχει παρακολουθήσει για να μπει στο επάγγελμα. Η δουλειά μας θέλει γνώσεις ψυχολογίας, μάρκετινγκ, σκηνοθεσίας κηδείας, έχει να κάνει με παραϊατρικές ειδικότητες, μία σειρά από πράγματα. Οι περισσότεροι στην Ελλάδα είναι αυτοδίδακτοι, ενώ κάποιοι έχουν πάει σε σχολές του εξωτερικού».

Από το 1983

Η διάταξη που διέπει το επάγγελμα χρονολογείται από το 1983 και καθορίζει την απόσταση που πρέπει να χωρίζει το γραφείο κηδειών από το νοσοκομείο, ότι δεν θα πρέπει να υπάρχουν φέρετρα στον χώρο ή νεκροφόρα στον δρόμο κ.λπ. «Είναι παράδοξο, κι όμως, ο νομοθέτης δεν ενδιαφέρεται για την προστασία του επαγγελματία από τυχόν κινδύνους ή το πώς θα συμπεριφερθεί στο άψυχο χώμα».

Οι επαγγελματίες του χώρου επαναφέρουν το αίτημα για ίδρυση Σχολής Επαγγελμάτων Κηδείας, προτείνοντας μάλιστα συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. «Το κράτος θα πρέπει να περνάει από σχολές τους ανθρώπους που θέλουν να ασχοληθούν με τον χώρο, να μας βάλει στο θρανίο, αλλιώς δεν γίνεται». Η Ενωση δρομολογεί συνάντηση με τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με αυτόν τον σκοπό.

Η απουσία νομοθετικού πλαισίου επιτρέπει την αύξηση της παραβατικότητας στον κλάδο. «Στην Αθήνα από τα 800-1.000 γραφεία κηδειών που λειτουργούν, τα 500 μόνο είναι νόμιμα», υποστηρίζει ο ίδιος. «Πολλά γραφεία κηδειών λειτουργούν στο σκοτάδι. Υπάρχουν άνθρωποι που φτιάχνουν ένα εικονικό ΑΦΜ και βγαίνουν να ψάξουν πελάτες. Τα τιμολόγια, άλλωστε, δεν ελέγχονται από κανέναν. Κι όμως είναι προς όφελος του κράτους να καθαρίσει το τοπίο και να θέσει όρους. Ενα γραφείο κηδειών χρειάζεται μακιγιέρ, ψυχολόγο για τις οικογένειες των πενθούντων κ.ά. Με τη νομιμότητα αυξάνονται οι θέσεις εργασίας και κερδίζει και το κράτος».

Τα κοιμητήρια αντικατοπτρίζουν τον πολιτισμό κάθε λαού, υποστηρίζει ο κ. Αγγελέτος. «Πηγαίνετε στη Γαλλία και στην Ιταλία και δείτε πώς είναι τα κοιμητήριά τους. Και μετά δείτε τα δικά μας. Εμείς δώσαμε στον κόσμο τα φώτα του πολιτισμού και έχουμε φτάσει να μην έχουμε πολιτισμό στην τελευταία μας διαδρομή».

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/962628/article/epikairothta/ellada/shmera-grafeio-teletwn-anoigei-o-ka8enas